It is the journey that is the true destination #wwam

Leiderschap als mentaliteit
Wat is leiderschap eigenlijk?
Wanneer ervaren mensen leiderschap?
Van wie is het?

Zomaar drie vragen over een onderwerp waar duizenden boeken over zijn vol geschreven. En de variatie waarin leiderschap in deze boeken wordt getypeerd, wijkt dan ook weer af bij wat we allemaal in de praktijk tegenkomen. Het vraagt aandacht, en even stilstaan met elkaar, hoe je dat in een systeem, zoals een organisatie goed afspreekt. En dat het feitelijk handelen vanuit leiderschap in lijn is met wat je als organisatie wil.
Leiderschap gaat wat ons betreft over alle medewerkers die zich inzetten voor de organisatie. Het is bijna vanzelfsprekend om een groot verschil te maken tussen medewerkers en management. Dat vinden wij eigenlijk niet logisch. Natuurlijk, er zijn behoeften als coördinatie, prioritering en een adequate vertegenwoordiging van het organisatiebelang die enige hiërarchie handig maakt, maar dat is absoluut geen synoniem voor leiderschap. Hoe je in je werk zit, hoezeer je vertegenwoordiger bent van het organisatiebelang, ook hoe je soms je eigen belang zo goed mogelijk vertegenwoordigd, dat is uiteindelijk voor iedereen van belang.
Dat is voor ons leiderschap. Het zelfstandig kunnen handelen in die context, de dillema’s kunnen hanteren, juist op de punten waar je positief verschil kan maken, juist in die momenten als het er even om gaat, om het voor het geheel uiteindelijk beter te maken. Leiderschap is daarmee een mentaliteit, iets wat je kan en moet trainen om het goed in te kunnen blijven zetten.

Om te weten wat mensen werkelijk denken, moet men eerder letten op wat ze doen dan op wat ze zeggen.

(Rene Decartes)

Ruimte voor de ambitie en het latente potentieel van medewerkers, werken voor de collectieve ambtie!

Het is de hoogste prioritijd! Heldere keuzes genereren heldere resultaten.