#005 #WWAM #Organisatieontwikkeling #LeidingGevenAanJezelf

Ik weet het zeker, dus ik doe er toe. Dat was lange tijd een belangrijk persoonlijk motto. Collega’s hebben van mij vaak het beeld dat ik behoorlijk zelfverzekerd ben. En ik heb inderdaad zelfs een tijdje gedacht dat ik allemaal heel goed wist. Dit ligt inmiddels nogal anders. Want de waarheid en ‘het zeker weten’ blijken ontzettend fragiel. Want als het toch niet klopt, wat dan? Daar sta je dan met je (on)gelijk.

Inmiddels weet ik wel beter, twijfel is krachtig! Twijfel maakt de dingen vaak beter. Twijfel geeft de mogelijkheid tot een ander perspectief. Tijd voor twijfel maakt dat ook je intuïtie aan het woord komt. In momenten is twijfel ook bloedirritant en lijkt het in de weg te zitten. Vraag maar aan ‘haast’, die kan twijfel wel schieten.

Twijfel wordt in de regel niet als een heel sterke eigenschap of vaardigheid gezien. Daadkracht en besliskracht hebben van nature juist een sterke gevoelswaarde. Maar ze zijn niks waard zonder twijfel, al vertellen onze snel gekwetste ego’s ons graag wat anders. Maar even, als je jezelf al geen twijfel gunt hoe ben je dan überhaupt in staat het voordeel van twijfel aan een ander te gunnen? En dat is toch echt nodig als je bijvoorbeeld wil bouwen aan vertrouwen.

Juist als de druk toe neemt, er dillema’s ontstaan en er dus een standpunt en leiderschap wordt gevraagd, is twijfel goed. Maar er is altijd het gevaar van de te snelle beslissing. Want als een situatie ongemakkelijk aanvoelt praten en beslissen we ons er liefst zsm weer uit, terug naar het comfortabele gevoel. Maar waarom doen we dat eigenlijk? En is daadkracht dan zo fout?

Daadkrachtig beslissen kan prima zijn. Als iemand dreigt te slikken in een stuk vlees, of je denkt dat iemand verdrinkt, alsjeblieft, handel! Maar te vaak kom ik tegen dat er valse gevoelens van haast spelen. Er ontstaat druk doordat we veel beslissingen in eerste instantie juist uitstellen. Van een daadwerkelijke -deadline- is in de praktijk eigenlijk nooit sprake. We maken onszelf gek, met vaak grote gevolgen voor anderen. We doen er alles aan om ons maar weer snel uit het ongemakkelijke gevoel te beslissen. Wat overigens geen enkele garantie is dat er ook daadwerkelijk wat gebeurd. Want de check of het besluit wel reëel is of een adequate monitoring van de opvolging van beslissingen vindt vaak niet plaats.

En wat doe jij zelf? Laat je aan anderen zien of merken dat je het even niet weet, of dat je twijfelt? En heus, ik snap het wel. Want je bent wel de baas, de manager, de expert of de eigenaar die het probleem dient te beheersen. Niet handelen voelt mogelijk als een zwaktebod. Het niet direct weten wat te doen drukt bij ons allemaal op schuldgevoel en schaamte. En het prettigst is, ook voor jezelf, daar overheen te walsen. Met een oordeel, met een mening, met een beslissing.

Gelukkig kan het ook anders. Inmiddels kan ik als zelfverzekerde twijfelaar zeggen dat het enorm kan helpen. Oplossingen of beslissingen worden er meestal gewoon beter van, al je ze bewust voorziet van wat tijd en twijfel. En dat ook je zelfvertrouwen juist toe kan nemen door twijfel. Het vraagt wel wat oefening en comfortabel wordt het nooit, dat even samen zitten en omarmen van dat ongemak. Dus twijfel niet te lang en ga aan de slag met je twijfel!